{"id":1207,"date":"2023-01-06T13:54:25","date_gmt":"2023-01-06T13:54:25","guid":{"rendered":"https:\/\/io.djc.pl\/?p=1207"},"modified":"2023-01-10T16:32:30","modified_gmt":"2023-01-10T16:32:30","slug":"pijak-narkoman-i-kobieciarz-ktory-chcial-byc-artysta","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/io.djc.pl\/?p=1207","title":{"rendered":"Pijak, narkoman i kobieciarz, kt\u00f3ry chcia\u0142 by\u0107 artyst\u0105. Recenzja ,,Zatracenia” Dazaia Osamu"},"content":{"rendered":"

\u00a0<\/strong><\/h2>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Zatracenie to powie\u015b\u0107 z 1948 roku w autorstwie japo\u0144skiego prozaika, przedstawiciela nurtu dekadenckiego Dazaia Osamu. Na kartach powie\u015bci zapoznajemy si\u0119 z histori\u0105 \u017cycia Yozo, bohatera, kt\u00f3ry opisuje swoje \u017cycie jako ,,przepe\u0142nione wstydem”. Poznajemy go we wczesnym dzieci\u0144stwie, kiedy zaczyna przejawia\u0107 pierwsze oznaki swojego niedostosowania spo\u0142ecznego.<\/p>\n

Ch\u0142opiec nierozumiany przez otoczenie decyduje si\u0119 na przyj\u0119cie maski komedianta, udaje klauna pr\u00f3buj\u0105c zakry\u0107 swoj\u0105 odmienno\u015b\u0107. Za swoj\u0105 najwi\u0119ksz\u0105 pora\u017ck\u0119 uwa\u017ca bycia nakrytym na udawaniu. Kiedy kto\u015b orientuje si\u0119 w jego grze ch\u0142opak wpada w panik\u0119. Na skutek nabytych we wczesnym dzieci\u0144stwie traum ch\u0142opiec wydaje si\u0119 nadinterpretowa\u0107 swoje miejsce w spo\u0142ecze\u0144stwie. Yozo chce by\u0107 artyst\u0105, jednak nie posiada wrodzonego talentu. Jedyne obrazy, kt\u00f3re satysfakcjonuj\u0105 jego osob\u0119 to szkolne ,,potwory”.<\/p>\n

Yozo to bohater kt\u00f3ry \u0142\u0105czy kilka klasycznych archetyp\u00f3w. Jest osobnikiem wyalienowanym, niepotrzebnym i \u017cyj\u0105cym na marginesie. Ma tak\u017ce cechy cz\u0142owieka w\u015bciek\u0142ego, pe\u0142nego negatywnych emocji, nie akceptuj\u0105cym swojego \u017cycia, pe\u0142nym nienawi\u015bci do siebie i innych. Jednocze\u015bnie jest wielkim egoist\u0105, to osoba o dziwnej moralno\u015bci, nie reaguj\u0105cy na krzywd\u0119 innych. Pozbawiony uczu\u0107 podobnych empatii, je\u015bli ju\u017c zainterweniuje w czyjej\u015b obronie jest gr\u0105 pozor\u00f3w. Jedyn\u0105 krzywd\u0105 jak\u0105 bierze na powa\u017cnie jest jego w\u0142asna.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Uwa\u017ca za swoje najwi\u0119ksze przekle\u0144stwo fakt, \u017ce kobiety maj\u0105 do niego s\u0142abo\u015b\u0107, ich relacje s\u0105 bardzo skomplikowane. Teoretycznie brzydzi si\u0119 ich towarzystwem z drugiej strony ,,ci\u0105gnie go do nich”. Na skutek traum z dzieci\u0144stwa czuje si\u0119 zagro\u017cony w ich towarzystwie pomimo tego w trakcie powie\u015bci ma kilka \u017con, przez pewien czas jest utrzymankiem a tak\u017ce przyjmuje role ojca p\u00f3\u0142sieroty.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Jednak nie jest to horror egzystencjonalny, prze\u017cycia Yozo m\u00f3g\u0142by by\u0107 opisane w o wiele bardziej brutalny spos\u00f3b. Autor wydaje si\u0119 oszcz\u0119dza\u0107 nam wielu szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, drastyczne momenty nie s\u0105 opisane, wielu rzeczy trzeba si\u0119 domy\u015bla\u0107. Brak tutaj krwawych historii czy tortur. Najbardziej wstrz\u0105saj\u0105ca scena w kt\u00f3rej bohater nie reaguj\u0119 na gwa\u0142t na jego w\u0142asnej \u017conie jest opisana bardzo zachowawczo. Nie pada tam nawet s\u0142owo gwa\u0142t, autor wspomina g\u0142\u00f3wnie d\u017awi\u0119k, przez co czytelnik sam musi si\u0119 zorientowa\u0107 o co chodzi, na podstawie wcze\u015bniejszych informacji.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Bohater dwukrotnie pr\u00f3buje si\u0119 zabi\u0107. Pierwszy raz usi\u0142uje spe\u0142ni\u0107 marzenie o podw\u00f3jnym samob\u00f3jstwie z kobiet\u0105, kt\u00f3r\u0105 kocha. Ostatecznie ona umiera, za to on wychodzi z tej sytuacji ca\u0142o. Druga pr\u00f3ba tak\u017ce jest nieudana, rozpoczyna natomiast spiral\u0119 nieko\u0144cz\u0105cych si\u0119 nieszcz\u0119\u015b\u0107 w jego \u017cyciu.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Yozo po wyprowadzce z domu rodzinnego powoli spada na dno. Pomimo nieszcz\u0119\u015bcia i niezrozumienia dom wydawa\u0142 si\u0119 jedyn\u0105 ostoj\u0105 w jego \u017cyciu. Pocz\u0105tkowo mierzy si\u0119 z g\u0142odem i skrajn\u0105 bied\u0105. Nast\u0119pnie pojawia si\u0119 alkoholizm – uzale\u017cnienie rujnuj\u0105ce jego cz\u0142owiecze\u0144stwo. M\u0119\u017cczyzna ka\u017cdy grosz jaki uda mu si\u0119 zarobi\u0107 przepija. Ostatni\u0105 przegran\u0105 jest zostanie narkomanem, Yozo uzale\u017cnia si\u0119 od morfiny. Ostatecznie bohater do\u017cywa do ko\u0144ca powie\u015bci, natomiast ko\u0144czy osamotniony w szpitalu psychiatrycznym, nie maj\u0105c nawet 30 lat.<\/p>\n

Jak na czasy swojego powstania motyw cz\u0142owieka ukrywaj\u0105cego prawdziwe oblicze pod mask\u0105 klauna by\u0142 nowatorski i odkrywczy. Ksi\u0105\u017cka napisana proz\u0105, dysponuje niebanalnym j\u0119zykiem, pe\u0142nym kwiecistych metafor i cytat\u00f3w o charakterze egzystencjonalny. Pomimo tego dzie\u0142o bardzo szybko i \u0142atwo si\u0119 czyta. Utw\u00f3r to w du\u017cej mierze autobiografia, mo\u017cemy uto\u017csamia\u0107 bohatera z autorem. Prawdziwy Dazai Osamu r\u00f3wnie\u017c d\u0105\u017cy\u0142 do \u015bmierci. Autor umar\u0142 podczas trzeciej pr\u00f3by samob\u00f3jczej, razem z ukochan\u0105 w wieku 39 lat.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Bestseller zyska\u0142 kilka adaptacji w popkulturze. ,,Aoi Bungaku” to seria animowana inspirowana klasycznymi opowiadaniami z literatury japo\u0144skiej. Pierwsze 2 odcinki zosta\u0142y po\u015bwi\u0119cone w\u0142a\u015bnie na ekranizacje los\u00f3w Yozo. Innym przyk\u0142adem jest popularna seria anime ,,Bungou stray dogs”, w kt\u00f3rej wyst\u0119puj\u0105ce postacie s\u0105 oparte na japo\u0144skich pisarzach. Jeden z g\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w Dazai Osamu, jest przedstawiony jako seryjny samob\u00f3jca. S\u0142awny mangaka Junji Ito dokona\u0142 adaptacji utworu w formie mangi. Charakterystyczne dla stylu artysty rysunki okaza\u0142y si\u0119 by\u0107 wielkim sukcesem.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0   Zatracenie to powie\u015b\u0107 z 1948 roku w autorstwie japo\u0144skiego prozaika, przedstawiciela nurtu dekadenckiego Dazaia Osamu. Na kartach powie\u015bci<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":1609,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"colormag_page_container_layout":"default_layout","colormag_page_sidebar_layout":"default_layout","footnotes":""},"categories":[8,11,14,15,1],"tags":[],"class_list":["post-1207","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-entertainment","category-female","category-general","category-health","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1207","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1207"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1207\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1609"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1207"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1207"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1207"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}