![\"\"](\"https:\/\/io.djc.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/inbound1922078141341712960-300x201.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
\u201cShatteredttered Glass,\u201d to film napisany i wyre\u017cyserowany przez Bill-a Ray-a. Jego fabu\u0142a opiera si\u0119 na artykule z czasopisma „Vanity Fair” napisanego przez Buzz-a Bissinger-a. Sam materia\u0142 dziennikarski skupia si\u0119 na pocz\u0105tkach i zako\u0144czeniu kariery m\u0142odego czarusia z redakcji New Republic. Celowo kreowa\u0142 on swoje artyku\u0142y, cz\u0119sto od zera, w celu zwi\u0119kszenia popularno\u015bci swoich prac.<\/p>\n
Film sam w sobie przypomina sztuk\u0119 dziej\u0105c\u0105 si\u0119 przed widzem. Jednocze\u015bnie prezentuj\u0105c mu dziennikarsk\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Redakcja staje si\u0119 du\u017c\u0105 przestrzeni\u0105 wype\u0142nion\u0105 meblami biurowymi tworz\u0105c swoist\u0105 scen\u0119, na kt\u00f3rej graj\u0105 aktorzy – dziennikarze. Ka\u017cdy pracuj\u0105cy nad swoj\u0105 histori\u0105, kt\u00f3ra ma by\u0107 opisana „na wczoraj”. Daje to ogl\u0105daj\u0105cemu wyj\u0105tkowy wgl\u0105d w prac\u0119 tw\u00f3rcy medi\u00f3w, stawiaj\u0105c go w pozycji czasami rozbawionego, czasami oburzonego obserwatora.<\/p>\n
Fabu\u0142a pod\u0105\u017ca za perypetiami jednego z lepszych aktor\u00f3w na scenie New Republic. Stephen Glass grany przez Hayden-a Christensen-a jest typowym ameryka\u0144skim „genialnym dzieciakiem”, pr\u00f3buj\u0105cym spopularyzowa\u0107 swoje nazwisko w brutalnym \u015bwiecie dziennikarstwa. Od momentu, w kt\u00f3rym poznajemy g\u0142\u00f3wnego bohatera wydaje si\u0119 by\u0107 tym rodzajem cz\u0142owieka, kt\u00f3rego wszyscy lubi\u0105. Rodzajem cz\u0142owieka, kt\u00f3ry pracuje dla dobra redakcji i czytelnika. Wydaje si\u0119 dzieci\u0119co niewinny jak szczeniak, kt\u00f3ry zawsze pragnie naszej uwagi. Ta iluzja podtrzymywana jest przez jego kole\u017canki z pracy, grane przez Chlo\u00eb Sevigny i Melanie Lynskey. Dwie kompetentne dziennikarki matkuj\u0105 g\u0142\u00f3wnemu bohaterowi i pr\u00f3buj\u0105 broni\u0107 go przed rzeczywisto\u015bci\u0105; martwi\u0105 si\u0119 o jego przepracowanie i o to, \u017ce sam nie zna swojej warto\u015bci. Reszta koleg\u00f3w go podziwia i nawet jeden z nich prosi go o korekt\u0119 artyku\u0142u, wierz\u0105c w jego umiej\u0119tno\u015bci bardziej ni\u017c w swoje. Nie jest to typowa sytuacji w redakcji. Ta ukazana jest na scenie Forbes Digital Tool. Tam aktorzy wygryzaj\u0105 od siebie dobry temat jak stado hien walcz\u0105ce o ostatni kawa\u0142ek padliny. Ka\u017cdy maj\u0105cy na wzgl\u0119dzie w\u0142asne interesy.<\/p>\n
Wszystko wydawa\u0142o si\u0119 pi\u0119kne w \u017cyciu Stephen-a Glass-a. Dziennikarz za\u015blepiony wizj\u0105 swojego sukcesu, sam zabawny, przekonuj\u0105cy i bystry jest w stanie daleko zaj\u015b\u0107 w mediach. I w\u0142a\u015bnie tak by\u0142o, dop\u00f3ki historie tego autora nie okaza\u0142y si\u0119 wytworem fikcji, maj\u0105cej na celu przykucie uwagi do swojego nazwiska. Gdy koledzy i prze\u0142o\u017cony z\u0105daj\u0105 bohaterowi problematyczne pytania dotycz\u0105ce jego artyku\u0142u, na wszystkie ma odpowiedzi. Opr\u00f3cz jednego. Czy opisana historia jest w ca\u0142o\u015bci zmy\u015blona?<\/p>\n
Odpowied\u017a na to pytanie daje nam jedna ze scen, w kt\u00f3rej prze\u0142o\u017cony Glass-a grany przez Peter-a Saarsgard-a pr\u00f3buje pozna\u0107 szczeg\u00f3\u0142y jednej z jego historii. Numery telefon\u00f3w gubi\u0105 si\u0119, a pr\u00f3by dzwonienia na nie, nie przynosz\u0105 \u017cadnych skutk\u00f3w, wa\u017cne pliki zostaj\u0105 zostawiane w domu i ostatecznie okazuje si\u0119, \u017ce \u015bwiadkowie opisanego wydarzenia nie istniej\u0105. Atmosfera filmu drastycznie si\u0119 zmienia. W widzu tworzone jest uczucie niepewno\u015bci, bo oczywi\u015bcie zd\u0105\u017cyli\u015bmy polubi\u0107 Glass-a, a on widocznie znajduje si\u0119 w tarapatach. W takich, w kt\u00f3rych czujemy bezradno\u015b\u0107, jak w trakcie egzaminu, na kt\u00f3ry si\u0119 nie uczyli\u015bmy, lub jak okazuje si\u0119, \u017ce zapomnieli\u015bmy zrobi\u0107 co\u015b wa\u017cnego na bardzo konkretny deadline. W tej \u015bwietnej scenie jest par\u0119 przypadk\u00f3w, w kt\u00f3rych szef przybija podw\u0142adnego do \u015bciany, tylko po to, \u017ceby ten drugi odwin\u0105 si\u0119 desperackim i idealnym zaimprowizowanym k\u0142amstwem.<\/p>\n
Ta niepewno\u015b\u0107 utrzymywana jest do praktycznie samego ko\u0144ca, a\u017c do rozwi\u0105zania akcji filmu. Dop\u00f3ki Glass brakiem odpowiedzi nie jest w stanie potwierdzi\u0107 prawdziwo\u015bci artyku\u0142u. Wtedy gry i potyczki s\u0142owne ko\u0144cz\u0105 si\u0119. Nast\u0119pnym razem kiedy wcze\u015bniej wspomniani bohaterowie rozmawiaj\u0105, obu reprezentuj\u0105 prawnicy.<\/p>\n
Film przez mistrzowsk\u0105 gr\u0119 aktorsk\u0105, \u015bwietn\u0105 opart\u0105, na faktach fabu\u0142\u0119 i perfekcyjn\u0105 scenografi\u0119 tworzy obraz dzia\u0142aj\u0105cej jak dobrze naolewiona maszyna redakcji.\u00a0\u00a0W ostatnich latach mogli\u015bmy zaobserwowa\u0107 wzrost popularno\u015bci jednostek, kt\u00f3re buduj\u0105 swoj\u0105 karier\u0119 na k\u0142amstwach. Ci k\u0142amcy od zawsze byli na og\u00f3\u0142 lubiani oczywi\u015bcie. Musz\u0105 by\u0107, lecz od czasu do czasu ich oszustwa wychodz\u0105 na jaw. Nie przez prawo\u015b\u0107 i uczciwo\u015b\u0107 redakcji dziennikarskich, ale cz\u0119sto przez ich konkurencyjn\u0105 i ciekawsk\u0105 natur\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201cShatteredttered Glass,\u201d to film napisany i wyre\u017cyserowany przez Bill-a Ray-a. Jego fabu\u0142a opiera si\u0119 na artykule z czasopisma „Vanity Fair”<\/p>\n","protected":false},"author":127,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"colormag_page_container_layout":"default_layout","colormag_page_sidebar_layout":"default_layout","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-7123","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7123","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/127"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7123"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7123\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7123"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7123"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7123"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}