{"id":8505,"date":"2026-01-11T18:03:09","date_gmt":"2026-01-11T18:03:09","guid":{"rendered":"https:\/\/io.djc.pl\/?p=8505"},"modified":"2026-01-11T18:03:09","modified_gmt":"2026-01-11T18:03:09","slug":"5-najlepszych-rapowych-plyt-2025-roku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/io.djc.pl\/?p=8505","title":{"rendered":"5 najlepszych rapowych p\u0142yt 2025 roku"},"content":{"rendered":"

2025 rok dobieg\u0142 ko\u0144ca. Osobom \u015bledz\u0105cym polsk\u0105 scen\u0119 rapu minione dwana\u015bcie miesi\u0119cy b\u0119dzie si\u0119 kojarzy\u0107 przede wszystkim z kryzysem mainstreamu. Cz\u0119\u015b\u0107 topowych artyst\u00f3w postawi\u0142a na cisz\u0119 wydawnicz\u0105, wypuszczaj\u0105c co najwy\u017cej lu\u017ane single, a inni, jak chocia\u017cby Pezet, Schafter, Young Igi czy White 2115, zawiedli fan\u00f3w, wypuszczaj\u0105c najs\u0142absze albumy w karierze (wed\u0142ug \u015brednich ocen ze strony rateyourmusic.com<\/a>).<\/strong> Zapa\u015b\u0107 g\u0142\u00f3wnego rapowego nurtu nie oznacza jednak, \u017ce w 2025 roku nie wychodzi\u0142y dobre p\u0142yty. A skoro prze\u0142om grudnia i stycznia bywa czasem podsumowa\u0144, to r\u00f3wnie\u017c ja postanowi\u0142em wypowiedzie\u0107 si\u0119 w podobnym tonie, przygotowuj\u0105c subiektywne zestawienie pi\u0119ciu najlepszych album\u00f3w rapowych minionego roku.<\/strong><\/p>\n

    \n
  1. Biak \u2013 \u201eChwasty\u201d<\/strong><\/a><\/li>\n<\/ol>\n

    W 2024 roku Biak powr\u00f3ci\u0142 do rapowania z przytupem, wydaj\u0105c genialny \u201eJasny Obraz Ciemnych Czas\u00f3w\u201d. Album stworzony we wsp\u00f3\u0142pracy z producentem Qzynem spotka\u0142 si\u0119 z niezwykle pozytywnym odbiorem, dzi\u0119ki czemu ju\u017c teraz zas\u0142uguje na miano podziemnego klasyka. Tym razem \u015bl\u0105ski raper nie kaza\u0142 nam d\u0142ugo czeka\u0107 na kolejn\u0105 porcj\u0119 muzyki i ju\u017c w lutym uraczy\u0142 nas projektem \u201eChwasty\u201d. Album sk\u0142ada si\u0119 z zaledwie siedmiu utwor\u00f3w, co pozbawia s\u0142uchacza poczucia przesytu i czyni ten minialbum \u0142atwym do przyswojenia w ca\u0142o\u015bci.<\/p>\n

    Stylistycznie nie ma tu oczywi\u015bcie niczego nowego w stosunku do \u201eJOCC\u201d. Biak po raz kolejny postawi\u0142 na brudny, oldschoolowy styl, czyli to, w czym czuje si\u0119 jak ryba w wodzie. Warstwa muzyczna idealnie wsp\u00f3\u0142gra z tekstami, w kt\u00f3rych raper opowiada o dawnych problemach \u017cyciowych: o trudach wej\u015bcia w doros\u0142o\u015b\u0107, alkoholizmie i problemach psychicznych. S\u0142ycha\u0107 przy tym, \u017ce mamy do czynienia z prawie 40-letnim m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3ry stan\u0105\u0142 na nogi i potrafi opowiada\u0107 o demonach przesz\u0142o\u015bci w niezwykle dojrza\u0142y, a przy tym autentyczny i obrazowy spos\u00f3b. Ca\u0142o\u015b\u0107 doprawia wylewaj\u0105ca si\u0119 z ka\u017cdej zwrotki charyzma, kt\u00f3rej m\u00f3g\u0142by mu pozazdro\u015bci\u0107 niejeden hip-hopowy weteran. S\u0142uchaj\u0105c rapu Biaka, s\u0142yszymy, \u017ce przemawia do nas prawdziwy pan raper, a nie losowy dresiarz ze \u015bl\u0105skiego osiedla.<\/p>\n

    \u201eChwasty\u201d nie s\u0105 by\u0107 mo\u017ce projektem o wyj\u0105tkowo wysokim replay value, a charakterystyczny ponury klimat te\u017c nie podpasuje ka\u017cdemu. Mimo to, uwa\u017cam, \u017ce jak najbardziej zas\u0142uguj\u0105 na umieszczenie w gronie najlepszych album\u00f3w 2025 roku.<\/p>\n

      \n
    1. Kosma Kr\u00f3l \u2013 \u201ePolot\u201d<\/strong><\/a><\/li>\n<\/ol>\n

      Lekko\u015b\u0107, swoboda w sposobie rozumowania, my\u015blenia, wypowiadania si\u0119, cz\u0119sto z nut\u0105 b\u0142yskotliwo\u015bci i finezji. To s\u0142ownikowa definicja s\u0142owa \u201epolot\u201d, b\u0119d\u0105ca jednoczesnym idealnym opisem rapu na najnowszym albumie Kosmy Kr\u00f3la. 22-letni artysta z warszawskiego \u017boliborza zachwyca przede wszystkim niespotykan\u0105 jak na debiutanta umiej\u0119tno\u015bci\u0105 sk\u0142adania dobrze brzmi\u0105cych wielokrotnych rym\u00f3w. Objawia si\u0119 to ju\u017c w pierwszej zwrotce w otwieraj\u0105cym ten album utworze \u201e180\u201d, gdzie rymuje si\u0119 prawie ka\u017cde s\u0142owo. Co wa\u017cne, Kosmie udaje si\u0119 unikn\u0105\u0107 tego, co przez d\u0142ugi czas zarzuca\u0142o si\u0119 m.in. Eripe, czyli pisania \u201eod linijki\u201d odbijaj\u0105cego si\u0119 negatywnie na brzmieniu samego rapu. M\u0142ody raper sprawnie bawi si\u0119 flow, cz\u0119sto zmieniaj\u0105c spos\u00f3b rapowania oraz umieszczaj\u0105c rymy w nieoczywistych miejscach. Pod tym k\u0105tem wypada on wr\u0119cz wybitnie na tle innych reprezentant\u00f3w nurtu tzw. matcha rapu, takich jak Hubert. czy duet BSK. Finezj\u0119 oraz tytu\u0142owy polot s\u0142ycha\u0107 r\u00f3wnie\u017c w podej\u015bciu Kosmy do tworzenia refren\u00f3w. B\u0142yskawicznie zapadaj\u0105 one w pami\u0119\u0107 i a\u017c chce si\u0119 do nich wraca\u0107, nawet pomimo faktu, \u017ce \u017caden z nich nie jest w stu procentach \u015bpiewany. Na specjalne wyr\u00f3\u017cnienie zas\u0142uguj\u0105 \u201eGreenpoint\u201d, \u201eW drodze na rap\u201d, \u201eTom i Jerry\u201d, \u201ePouk\u0142ada\u0107wyraz\u201d oraz \u201e180\u201d, w kt\u00f3rym ogromn\u0105 robot\u0119 robi \u015bwietny, boom-bapowy podk\u0142ad Kacpra Kanii.<\/p>\n

      Oczywi\u015bcie nie jest tak, \u017ce \u201ePolot\u201d to album pozbawiony jakichkolwiek wad. Gdybym mia\u0142 si\u0119 do czego\u015b przyczepi\u0107, skupi\u0142bym si\u0119 na lekkim niedoborze tre\u015bci. Oczywi\u015bcie pojawia si\u0119 tu kilka utwor\u00f3w o wyra\u017anie okre\u015blonej tematyce, jednak wi\u0119kszo\u015b\u0107 tekst\u00f3w, chocia\u017c broni si\u0119 technik\u0105, przypomina bardziej zlepek wers\u00f3w, kt\u00f3re na poz\u00f3r maj\u0105 ze sob\u0105 jaki\u015b zwi\u0105zek, ale w praktyce nie tworz\u0105 \u017cadnej sp\u00f3jnej historii. Mimo wszystko albumu s\u0142ucha si\u0119 \u015bwietnie, a 50 minut zlatuje w tym przypadku niczym kwadrans. Je\u017celi Kosma Kr\u00f3l nie zboczy z obranej przez siebie \u015bcie\u017cki, w nied\u0142ugim czasie mo\u017ce zrobi\u0107 si\u0119 o nim zrobi\u0107 jeszcze g\u0142o\u015bniej.<\/p>\n

        \n
      1. AG\/lohleq \u2013 \u201eLet\u2019s Dance Mixtape\u201d<\/strong><\/a><\/li>\n<\/ol>\n

        AG by\u0142 do tej pory kojarzony g\u0142\u00f3wnie z go\u015bcinnymi wyst\u0119pami na albumach Asstera. Wypada\u0142 w\u00f3wczas poprawnie, lecz nie wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 na tyle, aby mo\u017cna by\u0142o oczekiwa\u0107, \u017ce w niedalekiej przesz\u0142o\u015bci b\u0119dzie o nim g\u0142o\u015bno. Ostatnio w karierze \u0142\u00f3dzkiego rapera nast\u0105pi\u0142 jednak prze\u0142om. Wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z AG nawi\u0105za\u0142 bowiem lohleq, czyli producent znany przede wszystkim z kooperacji z Otsochodzi przy podw\u00f3jnie platynowym albumie \u201eTTHE GRIND\u201d. Wydany w maju projekt tego duetu \u2013 mixtape zatytu\u0142owany \u201eLET’S DANCE\u201d \u2013 brzmi jak kontynuacja wspomnianego \u201eTTHE GRIND\u201d, a to tylko jedna z jego zalet.<\/p>\n

        Na pocz\u0105tek trzeba ustali\u0107 jedn\u0105 rzecz. To zdecydowanie nie jest p\u0142yta dla os\u00f3b uwa\u017caj\u0105cych, \u017ce rap musi mie\u0107 g\u0142\u0119boki przekaz, a raper powinien uczy\u0107 nas, jak mamy \u017cy\u0107. Ma\u0142o tego, mo\u017cna z du\u017cym prawdopodobie\u0144stwem za\u0142o\u017cy\u0107, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 tekst\u00f3w zosta\u0142a tu wymy\u015blona na wolno, ju\u017c po wej\u015bciu do studia. Tym, co wyr\u00f3\u017cnia AG nie jest wi\u0119c przekaz, ale m\u0142odzie\u0144czy luz oraz energia, kt\u00f3r\u0105 raper atakuje s\u0142uchaczy w niemal ka\u017cdej zwrotce. Jest tak chocia\u017cby w tytu\u0142owym \u201eLet\u2019s Dance\u201d zas\u0142uguj\u0105cym na ocen\u0119 10\/10 w kategorii \u201ebanger\u201d. AG potrafi tak\u017ce tworzy\u0107 niezwykle chwytliwe i \u0142atwo zapami\u0119tywane refreny. Wr\u00f3ci\u0142em do tego mixtape\u2019u tydzie\u0144 temu, a \u201eStyl poppin\u201d i \u201e7 tester\u201d nadal nie mog\u0105 wydosta\u0107 si\u0119 z mojej g\u0142owy.<\/p>\n

        Przyczepi\u0107 mo\u017cna si\u0119 jedynie do wyst\u0119p\u00f3w go\u015bci. Ani Asster, ani w szczeg\u00f3lno\u015bci Gedz, nie wydaj\u0105 si\u0119 specjalnie potrzebni i na tle mniej do\u015bwiadczonego gospodarza wypadaj\u0105 po prostu blado. Podobne wra\u017cenie mo\u017cna odnie\u015b\u0107 przy go\u015bcinnym udziale Vkie\u2019ego, kt\u00f3rego zwrotka brzmi jakby zosta\u0142a doklejona na si\u0142\u0119. O dziwo, najlepiej spo\u015br\u00f3d wszystkich go\u015bci wypada Macias ze sk\u0142adu White Widow, kt\u00f3ry, wyst\u0119puj\u0105c bez znacznie mniej utalentowanych koleg\u00f3w z zespo\u0142u, wreszcie pokaza\u0142, na co go sta\u0107.<\/p>\n

          \n
        1. \u017babson \u2013 \u201eHollywood Smile\u201d<\/strong><\/a><\/li>\n<\/ol>\n

          W ostatnich latach raper z Opoczna prze\u017cywa\u0142 niezwykle trudny czas. Projekty \u201eAmfisbena\u201d (w duecie z Young Igim), hucznie zapowiadany \u201eOstatni Ziomal\u201d oraz eksperymentalny minialbum \u201eMacrodosing\u201d spotka\u0142y si\u0119 z negatywnym odbiorem s\u0142uchaczy, spychaj\u0105c \u017babsona na muzyczny margines. Przy okazji \u015bwi\u0119towania dziesi\u0119ciolecia kariery raper postanowi\u0142 wylecie\u0107 do Stan\u00f3w Zjednoczonych w poszukiwaniu nowych inspiracji. Efektem tej podr\u00f3\u017cy sta\u0142 si\u0119 nowy album, na kt\u00f3rym po raz pierwszy od dawna s\u0142ycha\u0107 u \u017babsona zajawk\u0119 i rado\u015b\u0107 z tworzenia muzyki. \u201eHollywood Smile\u201d mo\u017cna spokojnie nazwa\u0107 projektem kompletnym. Ci\u0105g\u0142e zabawy g\u0142osem i zmiany tempa perfekcyjnie wsp\u00f3\u0142graj\u0105 z energicznymi, trapowymi podk\u0142adami, dzi\u0119ki czemu ka\u017cdego z pi\u0119tnastu utwor\u00f3w mo\u017cna s\u0142ucha\u0107 niemal\u017ce w niesko\u0144czono\u015b\u0107.<\/p>\n

          Mimo \u017ce trap to podgatunek, w kt\u00f3rym arty\u015bci z regu\u0142y nie przyk\u0142adaj\u0105 ogromnej wagi do tekstu, \u017babson by\u0142 w stanie zawrze\u0107 na p\u0142ycie kilka tematycznych kawa\u0142k\u00f3w. Pod tym wzgl\u0119dem wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 chocia\u017cby\u00a0 \u201eTornado\u201d opisuj\u0105ce zar\u00f3wno pozytywne, jak i negatywne aspekty s\u0142awy. Na plus dzia\u0142a tak\u017ce dob\u00f3r go\u015bci. \u201eHollywood Smile\u201d nie zawiera ani jednej zwrotki polskiego artysty (oczywi\u015bcie poza samym \u017babsonem). Zamiast nich go\u015bcinnie udzieli\u0142 si\u0119 duet Homixide Gang oraz przedstawiciel ameryka\u0144skiego podziemia \u2013 Fre$H. Nie do\u015b\u0107, \u017ce pokazuje to niezale\u017cno\u015b\u0107 i samowystarczalno\u015b\u0107 \u017babsona, to jeszcze pozwala s\u0142uchaczowi lepiej wczu\u0107 si\u0119 w ameryka\u0144ski klimat p\u0142yty.<\/p>\n

          12 grudnia premier\u0119 mia\u0142a rozszerzona wersja albumu, wzbogacona o a\u017c dziewi\u0119\u0107 dodatkowych utwor\u00f3w. Na jednym z nich go\u015bcinnie udzieli\u0142 si\u0119 Wiz Khalifa, czyli jeden z idoli i pierwszych muzycznych inspiracji \u017babsona. Kto wie, by\u0107 mo\u017ce to dopiero pocz\u0105tek i 2026 rok oka\u017ce si\u0119 dla polskiego rapera rokiem podboju zagranicznego rynku?<\/p>\n

            \n
          1. Gruby Mielzky\/The Returners \u2013 \u201eZaraz Wracam\u201d<\/strong><\/a><\/li>\n<\/ol>\n

            Czy w obecnych czasach, kiedy do g\u0142osu zaczyna dochodzi\u0107 kolejne pokolenie m\u0142odych i \u015bwie\u017cych artyst\u00f3w, a rap coraz cz\u0119\u015bciej miesza si\u0119 z popem, przedstawiciel starej szko\u0142y jest jeszcze w stanie wyda\u0107 album roku? Gruby Mielzky postanowi\u0142 pokaza\u0107, \u017ce jak najbardziej. Reprezentant tr\u00f3jmiejskiej sceny powr\u00f3ci\u0142 po czterech latach przerwy od solowej dzia\u0142alno\u015bci, przypominaj\u0105c nam, o co pierwotnie chodzi\u0142o w tym ca\u0142ym hip-hopie.<\/p>\n

            \u201eZaraz Wracam\u201d to projekt niezwykle emocjonalny, przepe\u0142niony refleksjami dojrza\u0142ego ju\u017c rapera na temat wydarze\u0144 z przesz\u0142o\u015bci. Ju\u017c pierwsze wersy w otwieraj\u0105cym t\u0119 EP-k\u0119 \u201eMo\u017ce mog\u0142em\u201d chwytaj\u0105 za serce, a w kolejnych zwrotkach tempo nie zwalnia nawet na moment. Mamy tu te\u017c utw\u00f3r \u201eStatyw\u201d, w kt\u00f3rym Mielzky w bardzo zgrabny spos\u00f3b opisuje swoje muzyczne pocz\u0105tki czy kapitalne \u201eCMTB\u201d, o kt\u00f3rym spokojnie mo\u017cna dyskutowa\u0107 w kategoriach singla roku. Na dobr\u0105 spraw\u0119 mo\u017cna by si\u0119 rozp\u0142ywa\u0107 nad ka\u017cdym z sze\u015bciu kawa\u0142k\u00f3w wchodz\u0105cych w sk\u0142ad EP-ki, gdy\u017c \u017caden z nich nie schodzi poni\u017cej absolutnie wybitnego poziomu.<\/p>\n

            \u201eZaraz Wracam\u201d nie by\u0142oby jednak tak genialne, gdyby nie praca duetu producenckiego The Returners. DJ Chwia\u0142 i Little wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 z Mielzkym od wielu lat, dlatego idealnie wiedz\u0105, jak wydoby\u0107 z rapera to, co najlepsze. Tym razem postawili na bardziej melancholijne podk\u0142ady, rezygnuj\u0105c z dono\u015bnej, \u201et\u0142uk\u0105cej\u201d perkusji, kt\u00f3r\u0105 mogli\u015bmy us\u0142ysze\u0107 na wi\u0119kszo\u015bci wcze\u015bniejszych projekt\u00f3w z ich udzia\u0142em. Dzi\u0119ki temu muzyka nie tylko nie przyt\u0142acza, a wr\u0119cz idealnie wsp\u00f3\u0142gra z raperem, zostawiaj\u0105c mu przestrze\u0144 do zaprezentowania s\u0142uchaczom swoich przemy\u015ble\u0144.<\/p>\n

            Wszystko to, od charyzmy Mielzkiego, przez dojrza\u0142e i wybitnie napisane teksty, po produkcj\u0119 oraz dob\u00f3r go\u015bci, sk\u0142ada si\u0119 na obraz albumu idealnego. Je\u017celi nale\u017cysz do grona ludzi twierdz\u0105cych, \u017ce na scenie nie ma ju\u017c raper\u00f3w z krwi i ko\u015bci, a prawdziwy hip-hop sko\u0144czy\u0142 si\u0119 w 2010 roku, koniecznie zapoznaj si\u0119 z t\u0105 p\u0142yt\u0105!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

            2025 rok dobieg\u0142 ko\u0144ca. Osobom \u015bledz\u0105cym polsk\u0105 scen\u0119 rapu minione dwana\u015bcie miesi\u0119cy b\u0119dzie si\u0119 kojarzy\u0107 przede wszystkim z kryzysem mainstreamu.<\/p>\n","protected":false},"author":211,"featured_media":7071,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"colormag_page_container_layout":"default_layout","colormag_page_sidebar_layout":"default_layout","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[716,664],"class_list":["post-8505","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized","tag-podsumowanie-roku","tag-rap"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8505","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/211"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8505"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8505\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8648,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8505\/revisions\/8648"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7071"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8505"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8505"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/io.djc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8505"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}