Drain Gang, Od cloud rapu do egzystencjalnego spirytualizmu

Drain Gang to grupa muzyczna która powstała w 2012 roku w Sztokholmie we Szwecji. Jej założycielami są Bladee (Benjamin Reichwald), Ecco2k (Zak Arogundade Gaterud), Thaiboy Digital (Thanapat Bunleang) i Whitearmor (Ludwig Rosenberg). Zespół zaczęł zwracać uwagę w świecie cloud rap po tym, jak Bladee gościł kilkakrotnie na mixtapie „Unknown Death 2002” Yung Leana, artysty o podobnym stylu muzycznym, działającego również w Sztokholmie, Szwecji. W tym samym okresie ukazał się ich debiutancki projekt, czyli mixtape o nazwie „GTBSG„. Przez tak długi czas grupa wyrosła ze zwykłego cloud rapu, którego nikt nie traktował poważnie, na wpływowych muzyków, którzy są brani pod uwagę przez krytyków muzycznych z zupełnie innego poziomu. Ale jak normalni nastolatkowie raperzy ze Sztokholmu otrzymują teraz poważne analizy swoich wydawnictw? Takie jak na przykład ten przegląd o ich albumie ”Crest” autorstwa Ecco2k i Bladee od online wydawnictwa pitchfork.com:

Niezależnie od tego, czy jest to luterańskie poczucie winy, czy też bardziej wielowarstwowe zrozumienie zen, przesącza się przez każdy rytm i takt Crest. Choć nie do końca religijny, Crest bawi się ikonografią nieba, aniołów i ektoplazmatycznej inteligencji, budując świat ducha, który istnieje poza dogmatami i bóstwami

Warto zacząć od tego, że takie motywy w utworach DG zaczęły pojawiać się nie bez powodu: muzycy pracowali nad tym przez długi czas i organicznie, ponieważ sam ich fanbase jest zbudowany jak ironiczny kult religijny. Oto, co Ecco2k mówi wydawnictwu 032c.com :

Komponent egzystencjalny i duchowy był obecny od samego początku, ale ta perspektywa naprawdę zyskuje na znaczeniu w nowszych pracach. Wierzymy, że możesz stworzyć swój własny duchowy związek i niekoniecznie musisz podążać za jakąkolwiek szkołą myślenia, religią czy filozofią. Możesz stworzyć swój własny język i systemy wierzeń oraz stworzyć własną formę ekspresji.

Wpływ Witchtower na dyskografię Drain Gang można usłyszeć w utworach napisanych za długo przed albumem Crest. Mistyczne teksty o czarnych magach, świętych mieczach, złych duchach i magicznych kamieniach pojawiają się na pierwszym albumie Bladee, Gluee (2014). W utworze „Everlasting Flames” na tym albumie Thaiboy śpiewa jak mnich gregoriański i rapuje takie wersy jak „Holy power / Keep me glowing when I’m in the dark”. Święta misja Drain Gang z czasem stała się jeszcze bardziej wyraźna. W ostatnich latach Bladee głośno mówił o swoim zaangażowaniu w pozytywne przesłanie. W wywiadzie z 2019 roku dla The Fader, Bladee powiedział:

Teraz czuję się trochę bardziej odpowiedzialny, ponieważ wielu młodych ludzi słucha mojej muzyki, a ja nie chcę, żeby fajnie brzmiało być przygnębionym lub rozwodzić się nad tymi uczuciami. Umieszczałem w swojej muzyce najgorsze rzeczy, które miałem w głowie, ale teraz wiem, że nie muszę tego robić. Staram się trochę zmienić moje podejście …. Chcę być bardziej pozytywny. Słuchasz smutnej muzyki, aby wyrzucić z siebie te uczucia, ale nie możesz pozostać w smutku i stać się jeszcze smutniejszym.

Postawa ta wydaje się być daleka od nadrzędnych tematów mrocznych wieków Drain Gang, kiedy ich muzyka oświetlała (i, niektórzy mogą twierdzić, romantyzowała) cykle uzależnień i koncentrowała się na takich tematach, jak interpersonalne oderwanie i niezdolność do odczuwania miłości. W utworze „Bleach” z GTBSG (2013), Ecco2K śpiewa: „I can bleach the darkness out of your mind / White powder, white pills, leave your body behind”. Płyta Eversince Bladee’a z 2016 roku, którą wielu fanów uważa za jego arcydzieło, brzmi jak krucha męskość w ferworze milenijnego kryzysu. Z piosenkami, w tym „Wrist Cry”, które szczerze mówią o samookaleczeniu, refrenami, które krzyczą „i love to play the victim” i takimi tekstami jak „on’t know how to show love / Please don’t get your hopes up / You might get your soul crushed / Closed up like a rosebud”, nie jest do końca szokujące, że ich ultra-online brzmienie przyniosło im białych męskich akolitów, którzy identyfikują się jako mimowolni celibatariusze (inceli) – lub jako członkowie alt-right’y.

Ale ponieważ Bladee i Ecco2K coraz częściej włączali do swojej twórczości bardziej queerowe motywy (Ecco2K przedstawia się jako kobieta w teledysku do „Amygdala„), widoczność ich słuchaczy LGBTQ + wzrosła w Internecie. Ich fani queer, trans i niebinarni korzystają teraz z tych samych forómow, co inceli, aby omówić sposoby, w jakie Drain Gang pomógł im zidentyfikować dysforię płciową i zaakceptować własną tożsamość. Zdolność Drain Gang do wyrażania cierpienia charakterystycznego dla ery Internetu wyhodowała fandom obejmujący dwa najbardziej skrajne bieguny współczesnego spektrum politycznego. Naprawde jak kult religijny.

Podsumowując, historia DG to niesamowicie inspirująca i niesamowita opowieść o tym, jak połączonym nastolatkom udało się zmienić przemysł muzyczny, stworzyć własny styl i kult wokół uczuć, które starają się przekazać. Teraz nie wydają nowego materiału, ale wszyscy rozumiemy, że to spokój przed burzą.