Neurotyk czy neurotyczność czyli kto i jak przeżywa emocje inaczej?

Termin „neurotyczność” czy „neurotyk” pojawia się w psychologicznych gazetach czy na różnych mediach społecznościowych w tematyce psychologii. W psychologii jest to popularnie nazywana cecha osobowości.  Sam początek, tego trudnego słowa- „neuro” wskazuje na związek z nerwami lub całym układem nerwowym. W potocznym znaczeniu nazwać kogoś neurotykiem, to nazwać kogoś szybko denerwującym się lub przeżywającym duże silniej emocje niż osoby, których temat neurotyzmu nie dotyczy.

Nasuwa się więc pytanie, co to tak naprawdę znaczy? Z czym taka osoba mierzy się oraz czym „to” charakteryzuje się? A może cechy neurotyczności posiada każdy z nas?

Nastroje jako problem

Neurotycy mają dużo większy problem z występowaniem zmiennych nastrojów lub naprzemiennych odczuć czy stanów takich jak niepokój, strach, złość, frustracja, zazdrość, poczucie winy, stany depresyjne czy samotność. Słabiej też radzą sobie ze stresem. Ale czy nazywanie emocji negatywnymi jest wspierające? Różne emocje, po prostu są, istnieją, doświadczamy ich. Życie jest dualne, a u neurotyków doświadczanie emocji silniej jest po prostu skłonnością. „Normalność” emocji „złych” czy „dobrych” nie zaprzecza jednak temu, że życie z tym jest po prostu bardziej uciążliwe. Wszystkie uczucia i emocje są ludzkie i są czymś nieuniknionym. Grunt w byciu neurotykiem, to wiedzieć, że emocji doświadczamy, a nie stajemy się nimi, to znaczy pamiętać, że jest się człowiekiem, który doświadcza emocji, a nie emocjami, które „czasami: doświadczają człowieka. Jednak wracając do neurotyzmu- zmienne nastroje mogą utrudniać prawidłowe funkcjonowanie czy wypełnianie naszych zwyczajnych i prozaicznych obowiązków.

Równowaga emocjonalna

Przeciwieństwem neurotyczności jest równowaga emocjonalna. Równowaga czyli trochę złego, trochę dobrego, ale raczej z przewagą tego dobrego. Nawet jeśli odczuwamy negatywne emocje czy przechodzimy przez mało przyjemne stany to w całościowym oglądzie pewna nasza część osoby czy osobowości pozostaje niewzruszona. Czyli posiadamy „równowagę”. Równowaga emocjonalna oznacza mniejszą skłonność do bycia niespokojnym, poddenerwowanym czy pobudzonym, co często dla neurotyków jest codziennością.

Czym to właściwie się charakteryzuje?

Częste i nadmierne zamartwiane się przeróżnymi rzeczami. Każdy z nas ma czasem momenty, gdy coś zajmuje jego głowę, jednak gdy to „myślenie” utrudnia nam codzienne funkcjonowanie lub powoduje w nas wyczerpanie psychiczne to można zastanowić się nad skłonnościami do neurotyzmu.

O braku równowagi emocjonalnej była mowa wyżej. Charakterystyczną cechą, być może dla niektórych rozpoznawczą cechą omawianego problemu, może być łatwość w przechodzeniu od jednego do drugiego stanu emocjonalnego.

Co dalej? Terapia, pogodzenie się z losem czy farmakologia?

Budzimy się, idziemy do pracy, po pracy robimy to co zwykle. I nie potrzebujemy „równoważników życia”, takich jak wszelkiego rodzaju używki. Nasuwa to na myśl nastawienie zmęczonego życiem pracownika korporacji, coś w stylu „Pokolenie Ikea”, które wygląda tak- od rana „cierpimy”, a pod koniec dnia jedno lub 3 piwka na noc, paczka papierosów. Neurotycy dużo częściej mają problem z różnymi uzależnieniami.

Wielka piątka – John P. Strelecky

Neurotyzm sam w sobie nie jest chorobą ani zaburzeniem psychicznym. Dopiero w momencie, gdy staje się on dla nas źródłem cierpienia lub problemów powinniśmy zaczerpnąć opinii lub rady specjalisty. Neurotyzm jedynie zwiększa ryzyko występowania zaburzeń typu fobia, zaburzenia nastroju, lęk paniczny czy inne zaburzenia lękowe, określane czasami nerwicami.

*Artykuł ma charakter czysto informacyjny oraz nie może zastępować wizyty u specjalisty.

Czy podana cecha osobowości o której mowa w tekście była Ci wcześniej znana?

A. Tak

B. Nie