Zespół lęku uogólnionego – czyli jedna z najpoważniejszych postaci zaburzeń lękowych. Czym jest i jak się objawia?
Zaburzenia lękowe uogólnione (zespół lęku uogólnionego – GAD) są jednymi z najczęściej spotykanych zaburzeń psychicznych, które dotykają od 5% do nawet 8% populacji jak wskazują statystyki z 2021 roku. Lęk uogólniony charakteryzuje się występowaniem wysokiego poziomu lęku i niepokoju, który często jest nieproporcjonalny w porównaniu z rzeczywistym prawdopodobieństwem, że coś złego się wydarzy.
Zespół lęku uogólnionego należy do zaburzeń lękowych o podłożu nerwicowym i jest sklasyfikowany w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10. Zaburzenie może rozwijać się zarówno u dzieci jak i dorosłych, jednak najczęściej problem rozpoczyna się we wczesnej dorosłości. W większości zmagają się z nim kobiety, według statystyk z 2021 roku panie borykają się z nim nawet dwukrotnie częściej niż panowie.
“Uogólnione zaburzenie lękowe jest niepokojącym stanem związanym z nadmiernym niepokojem, który może znacząco wpłynąć na życie osobiste, rodzinę i pracę danej osoby. Obawy te często dotyczą obowiązków, finansów lub zdrowia – zarówno własnego, jak i bliskiej osoby.” – Psychiatra Lundbeck
Lęk powstaje bez istotnej przyczyny i ma charakter nawracający, osobie zmagającej się z tym zaburzeniem trudno opanować obawy które powracają nawet kilkanaście razy dziennie. Podczas przebiegu choroby towarzyszy jej uczucie napięcia, trudności w koncentracji, drażliwość, zmęczenie i niemożność odprężenia się. Wszystkie te objawy z czasem doprowadzają do wycofania się chorego z życia społecznego i rozwoju innych problemów zdrowia psychicznego.
🎄generalized anxiety disorder 🎄 pic.twitter.com/6WgoPtB2DD
— Electric Samurai ⚡️ (@ElectricSamura2) December 22, 2022
Często zaburzeniu lęku uogólnionego towarzyszą inne zaburzenia psychiczne takie jak depresja, fobie (najczęściej fobia społeczna) czy nerwica natręctw. Lęk uogólniony może też współwystępować wraz z alkoholizmem, dystymią i zespołem stresu pourazowego.
Do innych objawów zaliczają się:
-kołatanie serca, omdlenia, duszności, tachykardia, bóle brzucha, wzdęcia i biegunki, drżenia mięśni, świąd skóry, suchość w ustach, pocenie się, blada lub zaczerwienienia cera – są to objawy wegetatywne związane z aktywnością układu nerwowego.
-zaburzenia snu, unikanie uczęszczania do szkoły czy pracy, ciągłe bóle głowy, uczucie ciągłego zmęczenia, problemy z pamięcią, niepokój ruchowy,wzmożone reakcje na hałas i zaskoczenie – objawy towarzyszące
Rozwojowi lęku uogólnionego sprzyjają czynniki biologiczne (uwarunkowania genetyczne, nieprawidłowości w obrębie układu nerwowego), psychologiczne i społeczno-kulturowe. W przypadku czynników społeczno-kulturowych są to zwłaszcza nieprawidłowości w czasie wczesnego dzieciństwa np. zaburzone relacje z opiekunem takie jak brak poczucia bezpieczeństwa, brak wsparcia czy wysokie wymagania.
„Globalna ankieta przeprowadzona przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) wykazała, że 51% osób z uogólnionym zaburzeniem lękowym jest poważnie niepełnosprawnych w pewnym aspekcie domu, pracy, relacji lub życia społecznego.” – Psychiatra Lundbeck
Diagnoza zespołu lęku uogólnionego odbywa się u psychologa lub psychiatry, a leczenie opiera się najczęściej na psychoterapii oraz farmakoterapii. Wczesne rozpoczęcie leczenia pozwala złagodzić nasilenie lęku i zwiększa szansę na powrót do zdrowia.
Aby dowiedzieć się więcej o procesie leczenia, zachęcam do obejrzenia filmiku, który znajduje się niżej.
- Tak
- Nie
